Toen we nog plankten…

Een dagje oude gebouwen, poepende katten, kerken, stenen hoofden en oude gebouwen. Waarvan het merendeel nieuw is naar oud voorbeeld. Dat krijg je met al die oorlogen.

Het geschiedenismuseum gaat in vogelvlucht van prehistorie naar schoolbanken. Heel leerzaam: In de 19e eeuw hadden ze “allerlei soorten tafels en bureaus die gebruikt werden voor kaarten, thee drinken, schrijven, lezen en andere dingen”. De Letten waren een bijzonder volk.

Met natte ogen loop ik door het bezettingsmuseum. Langs foto’s van massagraven, Duitsers die als bevrijders werden binnen gehaald (zo erg waren de Russen) en pionierssjaaltjes. Communisme is overal hetzelfde.

Rest mij alleen nog het het barricadenmuseum over de bevrijding in 1991. Via een houten trap kom ik bij een beschilderde muur met een bordje: Van 8 tot 12 augustus gesloten…

Maar het was een goede plankingdag: op een houten kist midden op een plein. En in een café.De eigenaar, met litteken op zijn wang en sprietjes haar vanonder zijn lijpe petje, gaf me 3 thee voor de prijs van 1. Met de 2 lopende alcoholpegels op de barkrukken naast me praat ik over gangs, Rembrandt en sterrenbeelden. En te midden van het Oud-Russische interieur ontdekte ik hoe gevaarlijk planking kan zijn: als je op een bar ligt kan er zomaar een dronken Let op je gaan liggen. Hij dacht kennelijk dat hij Lat was.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *