Slapen in een hoerenkast

Het is donker in de kapotte straten. Grauwe huizen omringen ons. Bijna nergens brandt licht. Des te meer valt het hostel aan de overkant van de straat op, dat er met zijn sterren en flikkerlampjes uitziet als een bordeel.

‘Je zal daar maar moeten overnachten,’ zeggen we tegen elkaar. En enthousiast duiken we een ander hostel in, waar we met de sneltreinvaart van Russische gastvrijheid weer uitgeblaft worden. Maar er is in de hele straat geen ander hostel te bekennen. We lopen naar de quasi-hoerenkast en gaan naast het grote venster vol flessen alcohol naar binnen. Een vrouw komt achter ons aan en vraagt wat we willen.

‘Inchecken, we hebben geboekt.’

‘Ik ga eerst even roken.’

De typische, hartverwarmende oostblokgastvrijheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *