Leven als een vorst in Estland

De Zoloftbus brengt me op een onthaasttempo uit de communistische depressie van Narva. Voorbij het kapitalisme terug naar het feodalisme. In de grote, hoge eetzaal krijg zit ik helemaal alleen aan een lange tafel. Een menukaart is er niet. In het Duits krijg ik van mijn persoonlijke butleres de keus uit 3 vleesgerechten. Ik ben in Palmse, dat bestaat uit een landgoed, een hotel en 3 huizen. Geen verkeer, geen geluid, geen koffie. Geen toeristen, geen beton, geen Russen. Wel veel bomen, meertjes en af en toe een prieeltje. Opgedroogde bladeren, paddenstoelen en met mos begroeide keien. Achter me knappert het haardvuur. Ik eet in alle rust mijn schnitzel. Geen telefoon. Geen tv. Alleen mijn eten, ik en 47 lege stoelen. Mindfulness heet dat tegenwoordig. Vroeger noemde ze dat: leven als een vorst in Estland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *