Het verschil tussen Rusland en Europa

Sfeervol, modern, hoogtepunt, swingend, pittoresk, een must-see: Narva (Estland) is het niet. Er is geen wolk te bekennen, maar toch schijnt de zon niet. Dat kan in het Oostblok. Zelfs de witte bastionstoren lijkt grauw. Als er niet zoveel bomen in herfst zouden staan, werd ik depressief.Maar het fascineert, deze stad waar Deense, Zweedse, Duitse en Russische geschiedenis samen komen. Dit platgebombardeerde plaatsje waar je eeuwig de bordjes ‘centrum’ kan volgen zonder het ooit te vinden. Middenin is een groot afgezet gebied: Mollige mensen met mutsen en mantels en tassen staan er in een lange rij voor de douane. Norse mannen in groen uniformen, hoge hekken met prikkeldraad en het bekende blauwe bordje met de gele sterren: welkom in Europa. Welkom in het park waar Wifi is en een man op houten krukken de prullenbakken doorzoekt. Waar Lenin naar de Deense burcht wijst. Waar je nergens een kop koffie kan drinken. Vlak voor de grensbrug staat een kiosk waar ik een cappuccino haal die ik, met rode handen en koude wind om mijn oren, op een stoepje leeg drink. Starend naar Ivangorod aan de andere kant van de grensrivier. Als ik goed zou kunnen gooien bevond ik me op een steenworp afstand van Rusland. Maar wat is het verschil? Een paspoort en een muntsoort, meer niet.

Ik vroeg de receptioniste het Estse woord voor bedankt. Ze zegt iets en voegt er gelijk aan toe:

‘Maar dat heb je niet nodig. Het is hier allemaal Russisch.’

‘Dat weet ik,’ zeg ik, ‘maar morgen ga ik terug naar Estland.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *