Beton to the MAXX op het randje van Europa

Kort, ongekamd peentjeshaar boven bolle wangen: ik ben weer in het Oostblok. En na 1.395.622 witte berken ben ik zo oostelijk dat je naar Rusland kan zwaaien. Ik ben in Narva, Estland.Betonnen flats waar ooit wel iets van verf op heeft gezeten en de Euro. Bordjes ‘pas op voor overstekende elanden’ naast aftandse tractortjes. Ik wil naar de film Johny English maar die wordt alleen in het Russisch vertoond. De enige kleur in de stad komt van de bomen en de felroze kinderwagens. Ik slenter over platgetrapte aarde tussen de woonblokken, maak foto’s van mutsen en kuitlange soeprokken en heb het gevoel dat elk moment de KGB kan komen om me op te pakken voor spionage. Ik ruim snel mijn camera op en loop door alsof ik op weg ben naar mijn eigen troosteloze flat. Maar eerst ga ik in een te modern, te flitsend winkelcentrum iets eten, om aan te sterken voor morgen: dan ga ik het ‘oude centrum’ van de stad bezoeken. Daar moet het beton dan wel heel oud zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *