Het leven als toerist

Alles wat ik nodig heb zit in mijn rugzak, niemand die op me wacht, geen baas die iets van me verwacht en geen vast reisschema. Niet eens een retourticket.

Pure vrijheid

Maar ook toeristen hebben plichten. Zo moet je in Singapore naar een winkelcentrum. Na 2,5 dag heb ik ze alleen maar van afstand gezien en dat kan hier echt niet. Ik loop mijn verplichte rondje en ga er dan snel weer uit. De koopgenen zijn in mijn familie nu eenmaal ongelijk verdeeld.

Foto’s maken is een verplichting die wel aan mij besteed is en tegenwoordig laat ik zelfs foto’s van mezelf maken. Ik vraag een van de vele andere toeristen en laat me braaf met een waterspugende Merlion (half leeuw, half vis) vastleggen, zoals alle toeries hier dat doen. Een paar Indonesiërs komen op het idee zich met mij te laten vastleggen. (Achteraf wel opletten, dat je de goede camera terug krijgt! Bijna iedereen heeft hier een Canon.)

Diarree en klagen over viezigheid en chaos behoren ook tot de plichten, maar stel ik uit. Eerst nog even van de luxe variant van Azië genieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *