China ligt dichterbij Utrecht dan je denkt

Iedereen lacht behalve ik. Dat gebeurt vaker als je in een ander land woont, omdat je de taal niet spreekt of de cultuur nog niet goed genoeg kent om de clou te snappen. Maar nu ben ik in ‘mijn eigen’ land, in mijn eigen stadsie. Sterker nog: ik zit aan mijn eigent tafel met mijn bloedeigen vrienden. We spelen kakkerlakkenpoker, een spel waarvan ik de lol niet inzie. Het is ook nog een eigen versie met plaatsjes van BN’ers die ik niet ken. Mijn vrienden lachen niet een beetje, ze liggen bij tijd en wijle dubbel, soms tot tranen aan toe. En als ze niet om het spel lachen, dan lachen ze om mij en mijn gezicht. Terwijl ik denk dat ik tevreden kijk, omdat mijn vrienden het naar hun zin hebben, maar dat blijkt niet goed te lukken. Ze nemen zelfs een foto van mijn pokerface.

Bij vreemde culturen denken we vaak aan verre landen en mensen die er anders uitzien dan wij, maar ze zijn dichterbij dan je denkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *