Levi de Levensvoorspeller

Eeuwig leeft hij wiens hart voor de liefde is ontwaakt’ – Hafez

Semantisch gezien lijkt het niet meer dan logisch dat de Perzen goed zijn in boeken schrijven. De 14e eeuwse Hafez is nog steeds een van de populairste dichters in Iran. Zijn graf ligt in een tuin in Shiraz en wordt nog dagelijks druk bezocht. Mensen nemen zijn dichtbundel mee, stellen zichzelf een vraag en slaan het boek willekeurig open. Het antwoord vinden ze op die pagina.

Ik probeer het met een van mijn lievelingsschrijvers en pak Van Harte Beterschap van Lévi Weemoedt uit de boekenkast, omdat de vraag wat ik beroepsmatig met de rest van mijn leven moet me al weken bezig houdt. Zo ben je bezig met je levensdoel, zo sta je voor een Ikea-kast met een gelige geworden pocket in je handen. Ik lees:

’t Liefst trok ik helpend door de hele maatschappij:

gaf ’t jonge leven voor het welzijn van fabrieken;

verlichtte hier wat leed en maakte daar wat vrij.

Bracht zo een kwinkslag aan de ongeneeslijk zieken.

Dat is heel duidelijk. Ik moet weer iets in de richting zorg en welzijn gaan doen: mensen helpen.

Ik sloeg mijn tenten op voor Wilton-Feyenoord,

vermaakte het werkvolk met wat leuke imitaties

en gekke stemmetjes of schalkse declamaties.

En stond met druivensuiker ’s avonds aan de poort.

Dat zegt dat ik vooral moet blijven schrijven. Mensen blij maken met mijn kunsten.

Maar waar ik kom slaan hele klassen op de vlucht:

een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten.

Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten,

en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht.

Duidelijk! Het werk, ik heb mijn antwoord: ik word kluizenaar.

(Blog naar aanleiding van de Gedichtendag 31 januari.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *