I love SF

SF zit vol met import: een Italiaanse wijk met macaronirestaurants, een Chinese wijk vol tai chi’ende en onbeschofte oudjes, een Mexicaanse wijk, een Russische wijk. Geen Mac en Burger King te bekennen. Een nep Notre Dame. Veel daklozen en mensen die in de war zijn en hun hele leven in een karretje meeslepen. Onnodige sights, als de nine paintes ladies: negen houten huisjes die door de hele stad staan. Lobardstreet met zijn bochten waar de toeristen massaal midden op straat staan voor de foto’s. En het dieptepunt: Fisherman’s wharf. Veel winkels en eten, allemaal verkleed als Disney, viswinkels en nog meer winkels.

De charme zit hem in dat wat niet in de boekjes staat: een föhnwinkel waar je haar alleen geföhnd kan worden, usheren bij een musical in een oud theater en spelletjes spelen tussen de nerds in de plaatselijke spelletjeswinkel. In de personeelskantine van het stadhuis in de krant lezen dat er gisteravond een schietpartij was, vlakbij het hostel. Een gratis rondleiding volgen als enige toerist. En de snoepjeswinkel, waar ze onder het toeziend oog van een Mona Lisa met lolly onderbroeken voor eekhoorns verkopen. En opblaasbare eenhoorns voor de kat. En pleisters met Jezus erop. I love SF. Amen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *