Groot, groter, moeder Theresa

Er hangen sproeiers boven de vele terrassen om de gasten af te koelen. Popmuziek, lange, gelakte nagels en loungebanken. Twee meter erboven glimt het ongeverfde beton je tegemoet. Skopje is in ’63 door een aardbeving grotendeels verwoest en is daarna gevuld door Tito’s communisten en alles wat daarna kwam. In het centrum weten je ogen niet waar ze moeten kijken of wat ze zien; een middeleeuws fort, glazen banktorens, Oostblok-beton, Turkse minaretten, groene heuvels, gloednieuwe pilaren en standbeelden zonder eind. Skopje 2014 is een poging om de stad een klassieke uitstraling te geven. Geschatte kosten: tot 500 miljoen. Voor een witte Arc met afbeeldingen uit de geschiedenis en een souvenirshop. Voor een eeuwig vuur onder vier gouden paarden, koperkleurige afvalbakken, brugleeuwen groter dan levensecht, glas-in-lood in kunststofkozijnen, legio fonteinen en metershoge stenen helden met bordjes erbij waar de bijvoeglijk naamwoorden over elkaar heen tuimelen; great, better and wonderful. Een naam moeten de architecten nog verzinnen voor de 21e eeuwse pilaren, overdaad aan beelden en goudkleurige decoraties op wit beton. Megalomanie? Macedonisme?

Het grootste standbeeld moet nog komen: Naast een memorial house, twee standbeelden op ware grootte en plakkaten door de hele stad met uitspraken over soberheid en het helpen van de armen, plant de stad een 30 meter grote moeder Theresa. Dan weet je dat een stad echt de weg kwijt is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *